tag:blogger.com,1999:blog-24940392639239367722011-07-07T20:23:44.641-07:00"உங்களுக்குத் தொழிலிங்கே அன்பு செய்தல் கண்டீர்" - மகாகவி பாரதியார்வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.comBlogger171100tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-34808144636618674582010-08-02T20:58:00.000-07:002010-08-02T21:31:05.426-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/TFea_UijGTI/AAAAAAAACvc/iJjTZAMthdY/s1600/l_df85a7c3ee7b48359fb854d274d747f4.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 321px; height: 336px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/TFea_UijGTI/AAAAAAAACvc/iJjTZAMthdY/s320/l_df85a7c3ee7b48359fb854d274d747f4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5501035882492401970" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />நான் ஓயாமல்<br />மறைத்தே வைக்கும் என் உணர்வுகள்,<br />தானாகவே<br />ஒளிந்திடும் ஆற்றல்<br />பெற்று விடுகின்றன!!<br /><br />என்றோ தொலைத்து விட்ட<br />தன் மென் நறுமணத்தைத்<br />தேடி ஏங்கும்<br />காகித மலராய்<br />உருமாறிக் கொண்டிருக்கிறேன்!!<br /><br />இருப்பினும்,<br />யுகம் யுகமாய் கடந்து வந்து<br />நம்மோடே பயணம் செய்யும்<br />மனித குலத்தின்<br />தீராப் பசி மட்டும்<br />என் உதிரத்தின் துடிப்பாய்<br />மிச்சமிருக்கிறது!!<br /><br />வற்றாத முலையொன்றின் <br />வெப்பத்தில் கரைந்திடவே<br />என் உயிர் வேட்கை<br />அயராது வளர்கிறது!!<br /><br />எவரோ என் உலகை இரவலாய்<br />வாங்கிச் சென்று<br />அவர் கனவுகளில் வாழ்ந்துப் பார்த்து<br />என் ரகசியங்களை எள்ளி நகைக்கிறார்...<br /><br />எவருக்கோ இரக்கப்பட்டு<br />அவர் தோட்டத்தில் நான்<br />பூக்கள் உதிர்த்திடும் போது கூட<br />அவர் எங்கும் விளைத்திருக்கும்<br />முட்களே எனக்குப் பரிசாய் கிடைக்கின்றன...<br /><br />"பார்த்து விடாதே" என<br />எச்சரித்துவிட்டு<br />தன் உடைந்த பல்லை<br />மண்ணில் புதைத்து வைக்கும்<br />குழந்தையைப் போல்<br />நானும் புதைத்து வைக்கிறேன்,<br />கண்ணாடியிலிருந்து<br />தினம் தினம் உதிரும் என் பிம்பங்களை...<br /><br />என்னையும் தின்று<br />பசியாறப் போகும்<br />இந்த மண்ணின் முகத்தில்<br />நீர் துளியாய் விழுகிறேன்!!<br /><br />நான் விழும் இடத்தில்<br />விருட்சமாய் வளர்கிறது<br />நான் சுமையாய் விட்டுச் செல்லும்<br />என் தீராப் பசி...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-3480814463661867458?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-5379304444360327822010-04-11T22:27:00.001-07:002010-04-11T22:33:36.403-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S8KvklFrscI/AAAAAAAACig/gYH6UwE323E/s1600/darkness-725288.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 362px; height: 271px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S8KvklFrscI/AAAAAAAACig/gYH6UwE323E/s320/darkness-725288.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459118741292560834" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />எனைச் சுற்றி<br />வளர்ந்து நிற்கும் சுவர்களைக்<br />கரைத்தபடி, முடிவில்லாத வெளி<br />நோக்கி நீண்டு<br />கொண்டிருக்கிறது இருள்...<br /><br />திரும்பிய திசையெங்கும்<br />மெதுவாய் முளைக்கத் தொடங்கும்<br />எண்ணிலடங்காத வாசல்கள்<br />நிலவின் முகவறையில்<br />கொண்டு சேர்க்கின்றன...<br /><br />நீரும் குருதியும் ஓர்<br />நிறமாய் மாறி,<br />விரித்து வைத்த போர்க்களமாய்<br />மாறி நிற்கும் கடலினூடே<br />வழிந்துக் கொண்டிருக்கிறது...<br /><br />தனித் தீவாய்<br />இருளின் விசையில்<br />நகரத் தொடங்கி,<br />அறியாத உலகங்களுக்குப்<br />பயணிக்கிறேன் நான்...<br /><br />நான் இந்நொடி வரை<br />புழங்கிய உலகம், ஒலியாய் சுருங்கி<br />எனை நோக்கிக்<br />குவியத் தொடங்குகிறது!<br /><br />அவ்வொலியின் வீரியத்தில்<br />நிலையிழந்து,<br />கண்களை இறுக மூடி<br />எனை துண்டித்துக் கொள்கிறேன்...<br /><br />இருளும் நானுமாய் மட்டுமே<br />உறவாடும் இந்நொடியில்<br />நிலவின் தனிமை<br />எனக்குப் புரியத் தொடங்குகிறது...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S8Kv1BEY0uI/AAAAAAAACio/VjqOQm1CNkE/s1600/pd_darkness_071029_ms.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 341px; height: 255px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S8Kv1BEY0uI/AAAAAAAACio/VjqOQm1CNkE/s320/pd_darkness_071029_ms.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5459119023681229538" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />இருள்,<br />ஓர் இனம் புரியாத அபாயம்...<br />என்னால் இயன்ற வரை<br />கைகளை விரித்தாலும்<br />அளவிலடங்காத பேருலகத்தின்<br />மையமாய் எனை உணர வைக்கிறது...<br /><br />மறுநொடி,<br />என் படுக்கையறையில் கூட<br />ஒரு விருந்தாளியாய் மட்டுமே<br />உணரச் செய்கிறது...<br /><br />எனை மூடிய ஆடைகளைக்<br />காற்றில் தொலைத்து விட்டு,<br />இருளின் கைகளுக்குள்<br />புதைந்துக் கொள்கிறேன்...<br /><br />ஒளியின் கோரப்பிடியில்<br />சிக்காமல் காத்த என்<br />நிர்வாணத்தொடு,<br />இருளின் விளிம்பில்<br />குழந்தையாய் நிற்கிறேன்...<br /><br />என்னுள் மட்டுமே<br />மறைத்து வைத்த அந்த<br />எல்லைகளில்லா கற்பனை வாழ்க்கையை<br />வாழ இயலுமென<br />நம்ப வைத்து விடுகிறது...<br /><br />உணர்வுகளின் விளிம்பில்<br />நிற்க வைத்து, என் புரிதலின்<br />உண்மைகளை நோக்கி<br />ஏளனமாய் சிரிக்க வைக்கிறது...<br /><br />ஒளி என் கண்களைத் தேடி<br />கேள்விகளோடு விரைந்திடும்<br />வேளையிலோ,<br />மாயமாய் மறைந்து<br />கடவுள்களைப் போல், எனக்குப்<br />புலப்படாமல் எங்கோ நின்று<br />சிரித்து மகிழ்கிறது இருள்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-537930444436032782?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-50934775253318455182010-01-27T20:00:00.000-08:002010-01-28T12:37:22.679-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S2Hu8hH6iEI/AAAAAAAACFU/dZxqzxg-L3A/s1600-h/3422843723_97d3e4f8c5.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 264px; height: 340px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S2Hu8hH6iEI/AAAAAAAACFU/dZxqzxg-L3A/s320/3422843723_97d3e4f8c5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431885349036656706" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />பலமாய் வீழ்ந்திடும் இடியின் சத்தம் <br />என் காதுகளில் <br />துல்லியமாய் கேட்கிறது !<br />உற்று கவனித்ததில், <br />அது என் இதயத்தின் துடிப்பென <br />மெல்ல உணர்கிறேன் !!<br /><br />கடல் விரட்டியடிக்கும் காற்று போல,<br />என் நிலை மறந்து <br />ஓடிக் கொண்டிருக்கிறேன்...<br />களைப்பு கண் திரையினைப் <br />படர விடத் தொடங்குகிறது...<br />நான் விழுங்கும் ஒரு துளி எச்சில்கூட <br />உலோகம் போல் <br />கனமாய் இறங்குகிறது...<br /><br />என் உலர்ந்த நாக்கு <br />முள் படுக்கையாய் மாறி <br />என் உதடுகளை கிழித்து <br />செங்குருதியில் நனைகிறது...<br />இருப்பினும், <br />நான் அறியாத தூரத்தின்<br />எல்லைகள் காணும் உவப்பு மட்டுமே<br />என் உயிர் துடிப்பாய் மிஞ்சுகிறது...<br /><br />எதற்காக ஓடுகிறேன் நான்?<br />நான் அறிந்த முகங்களையெல்லாம்<br />மறந்திட வேண்டும் எனக்கு!<br />எனக்குப் பழகிய குரல்களையெல்லாம்<br />என் காதுகளிலிருந்து <br />அகற்றிட வேண்டும்!!<br /><br />முகமறியாத ஒரு தேசத்தில்<br />புதியவனாய் வாழ்ந்திட வேண்டும்!!<br />அதற்காய் தான் நான் ஓடுகிறேன்...<br />என்னைக் கடப்பதற்காய் மட்டுமே <br />விரைந்துக் கொண்டிருக்கிறேன்...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S2HvzgOD-tI/AAAAAAAACFk/H3dSKp6zTWw/s1600-h/3286930730_894185fda2.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 237px; height: 356px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S2HvzgOD-tI/AAAAAAAACFk/H3dSKp6zTWw/s320/3286930730_894185fda2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431886293686811346" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />என்னைச் சுற்றி ஏதுமேயில்லாத சமவெளி!<br />நட்சத்திரம் தொலைத்த வானம் போல் <br />வெறுமையான வெளி!!<br />துடிதுடித்து துவண்ட என் இதயம் <br />என் இறுதி வாக்குமூலத்தைப் <br />பேசிப் பழகிக் கொண்டிருக்கிறது...<br />இருப்பினும், <br />வழி எதுவும் கண்படவில்லை...<br /><br />மங்கிய என் கண்ணோரத்தில் <br />சட்டென ஒரு ஒளி!<br />வறண்ட முலைகளில் <br />தேன் சுரந்ததுபோல் ஓர் உணர்வு!!<br />நீள் வானத்தின்<br />கரைத்தொட்ட மிதப்பு!!<br /><br />ஆம்,<br />புது நிலம் தொட்டு விட்டேன்...<br />நான் கற்பனையில் கூட <br />தொட்டுப் பார்க்காத தேசம்...<br />வெளிர் நீல நிற இலைகள் <br />நிரம்பிய மரங்கள்...<br />இசையாய் வழிந்து கொண்டிருக்கும் காற்று...<br />நின்றபடியே தூங்கும் மனிதர்கள்...<br />அத்தனையும் புதிது எனக்கு...<br /><br />நான் அறவே அறிந்திராத முகங்கள்!<br />எதனோடும் ஒப்பிட இயலாத முகங்கள்!!<br />நான் கேட்ட எதனோடும் <br />பொருத்த முடியாத குரல்கள்!!<br />ஓடிய வலி மறந்து <br />உரக்கச் சிரிக்கிறேன்!!<br /><br />நான் அறிந்திடாத முகங்களையெல்லாம் <br />பார்த்துச் சிரிக்கிறேன்...<br />நான் கண்ட தேசமெங்கிலும் <br />புன்னகைக்கு ஒரே அர்த்தம் மட்டுமே <br />இருப்பதை எண்ணி வியக்கிறேன்...<br />அங்கு குடிக்கும் நீர் கூட <br />புளிப்பாய் வேறு மாதிரி இருக்கிறது...<br />இருப்பினும்,<br />ரசிக்கிறேன் என் புதிய தேசத்தை!<br /><br />அவர்களோடு குதூகலிக்கிறேன்!<br />நகரமெங்கும் சுற்றிக் கொண்டாடுகிறேன்!!<br />கண் படும் முகமறியாத<br />ஓர் பெண்ணோடு புணர்கிறேன்!<br />தேசமாளும் அரசனின் <br />தரிசணம் கண்டு சிலிர்க்கிறேன்!!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S2Hv5UcPqEI/AAAAAAAACFs/-UfIdbmzlB8/s1600-h/face.bmp"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 336px; height: 256px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S2Hv5UcPqEI/AAAAAAAACFs/-UfIdbmzlB8/s320/face.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431886393604286530" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ஏதென்று புரிவதற்குள் <br />அந்த முகங்கள் எனக்குப் <br />பழகத் தொடங்கி விட்டன...<br />அவர் குரல்களின் விசித்திரம் <br />சட்டென புரியத் தொடங்கி விட்டது...<br />வெகு காலம் நான் அறிந்த <br />தேசமாய் எனக்குப் படுகிறது!!<br />குழப்பத்தில் மயங்கி விழுகிறேன்!<br />கண் விழிக்கையில் <br />ஓர் யுகம் கடந்தது போல் இருக்கிறது!!<br />தெருவில் இறங்கி நடக்கையில் <br />திடீரென, என் பழைய இல்லம் <br />கண்ணில் பட திடுக்கிடுகிறேன்...<br />திரும்பிப் பார்க்கையில், <br />மிகவும் பழகிய முகம் ஒன்று தெரிகிறது!<br />சிலையாய் நின்று விட்டேன்!! <br />காரணம், <br />அது என் முகம் தான்...<br />என் தலை சுற்றுகிறது!<br />எனைச் சுற்றி அனைவரும் <br />என் முகத்தோடே இருக்கிறார்கள்...<br /><br />கறுப்பாய், சிவப்பாய்,<br />பருமனாய், குள்ளனாய், <br />ஆணாய், பெண்ணாய்,<br />குழந்தையாய், அரசனாய் என<br />எங்கும் என் முகம் தான்!!<br /><br />ஏதென்று உணர்வதற்குள் <br />இடி முழக்கத்துடன் என் <br />இதயம் கதறுகிறது...<br />கடல் விரட்டியடிக்கும் காற்று போல,<br />மீண்டும் ஓடத் தொடங்குகிறேன்<br />முகமறியாத ஒரு தேசம் தேடி...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-5093477525331845518?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-86230556243628695922010-01-24T19:58:00.000-08:002010-01-24T20:02:48.261-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S10XNG2nLKI/AAAAAAAACEU/wFKKh7ihZeQ/s1600-h/3105080121_8ed0288c41.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 333px; height: 249px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S10XNG2nLKI/AAAAAAAACEU/wFKKh7ihZeQ/s320/3105080121_8ed0288c41.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430522239624096930" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />அறியப்பட்ட என் இறந்தகாலம்<br />சரித்திரம் ஆகிறது...<br />அறியப்படாத என் இறந்தகாலத்தின் உண்மை<br />எவர் கைகளுக்கும் சிக்காமல்<br />அமைதியின் ஆழத்தில் புதைந்து கிடக்கிறது...<br /><br />அக்கறையாய் நான் பதிவுசெய்த<br />என் இறந்தகாலம்,<br />நான் கடந்து வந்த<br />வாழ்க்கையின் மையமாய் இருக்கிறது...<br /><br />என் ஆழ் உறக்கத்தின்<br />அடி வயிற்றில்,<br />நெறிப்படுத்தாத என் நினைவுகள்<br />தலைவிரித்து சுழன்றாடுகிறது...<br /><br />நான் மிருகமாய்<br />வாழ்ந்ததின் அடையாளமாய்<br />என் நாவின் ஓரத்தில்<br />நான் அறிந்த உதிரத்தின் ருசி<br />மிச்சம் நிற்கிறது...<br /><br />கொடியறுத்த நொடிதனில்<br />தரைத்தொட்ட என் சிவந்த பாதங்கள்<br />இந்த நொடி வரை அளந்து வந்த நிலமனைத்தையும்<br />எனை அறியாமல் நினைவு கொண்டு,<br />என் உலக வரைபடத்தை நானே உருவாக்குகிறேன்...<br /><br />சிறிது சிறிதாய்<br />நொடி நொடியாய் நான்<br />சேர்த்து வந்த என் இறந்தகாலம்<br />எவர் கண்களின் பார்வையாலும்<br />பொருள் ஏதும் பெறாமல்<br />என் உயிராழத்தின் துடிப்பாய் நிலைக்கிறது...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S10XaXSZfsI/AAAAAAAACEc/aDn5vxgrrXA/s1600-h/throw_stone.bmp"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 332px; height: 222px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/S10XaXSZfsI/AAAAAAAACEc/aDn5vxgrrXA/s320/throw_stone.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430522467373907650" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />முனைப்புடன்<br />நான் தடுக்க முயன்றும்,<br />நான் வடிக்கும் ஒவ்வோர் எழுத்தின் இடையிலும்<br />செருகியபடி வழிந்து விடுகிறது...<br /><br />ஆற்றோரமாய் நின்றபடி<br />ஒய்யாரமாய் நான் வீச,<br />அழகாய் தாவி குதித்தெழுந்து<br />ஆற்றுநீரின் அறியாத ஆழத்தில்<br />சென்றமர்ந்த அந்த<br />சிறிய கல்லின் அடையாளத்தை<br />நான் மட்டுமே அறிவேன்...<br /><br />நானே மீண்டும் கண்டுணர இயலாத<br />அந்த இறந்தகாலம்,<br />என் உணர்வுகளின் உண்மைகளோடு<br />புதைந்து விடுகிறது...<br /><br />என்னோடு நடந்து வருபவனிடம்<br />பகிர்ந்திட வழி தெரியாமல்<br />எனக்கு மட்டுமே புரிந்த மொழியில்<br />நான் மட்டுமே வடித்து வைத்த என் நெறியில்<br />உறவாடிக் கொன்டிருக்கிறது...<br /><br />தஞ்சைக் கோபுரத்தின் முன் நின்று<br />புகைப்படம் எடுத்துக் கொள்கையில்<br />என்னுள் இமயமாய்<br />வளர்ந்து நிற்கும் அந்த<br />ஆற்றங்கரை கல்<br />எவர் கண்களுக்கேனும் தெரிகிறதா??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-8623055624362869592?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-82123848635396009632009-11-08T17:03:00.000-08:002009-11-12T21:41:21.361-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SvdvhnuYybI/AAAAAAAAB44/I_8SEJzT20o/s1600-h/281701968_bcf4c3e251_o.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SvdvhnuYybI/AAAAAAAAB44/I_8SEJzT20o/s320/281701968_bcf4c3e251_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401908901444110770" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 238);"><span class="Apple-style-span" style="text-decoration: underline;"><br /></span></span></div><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /><br /></div><div><br /></div><div>எவரோ இரவலாய் கொடுத்தப் பார்வையில்</div><div>உலகைப் பார்த்துப் பழகியவன் நான்...</div><div><br /></div><div>என் கண்களைச் சற்றே அதிகமாய் கசக்கி</div><div>என் புரிதல்களைப் பொருத்திட முயல்கிறேன்...</div><div><br /></div><div>என் அடையாளம் தொலைவதாய் </div><div>உணர்ந்திடும் வேளையில் எல்லாம்,</div><div>புதிய புரிதல்களுக்காய் விரிகிறேன் நான்...</div><div><br /></div><div>என் போராட்டம், சிறகுகளுக்காய் அல்ல!</div><div>நிலையான வானத்திற்காய்!!</div><div><br /></div><div>சட்டென கரைந்து உரு தொலைக்கும் மேகமாய்</div><div>என் அடையாளம் </div><div>மாறியபடியே இருக்கிறது!</div><div><br /></div><div>என் இருத்தலை நிலை நிறுத்துவதற்காய்</div><div>நொடிதோறும் நான்</div><div>நகர்ந்து கொண்டேயிருக்கிறேன்!!</div><div><br /></div><div>உண்மையில்,</div><div>என்னைப் பார்த்து மட்டுமே நான் அஞ்சுகிறேன்!</div><div>காரணம்,</div><div>என் ஒவ்வொரு நொடி மாற்றத்தின் முடிவில்,</div><div>இதுவரை இருந்த நான் இல்லாமலாகிறேன்!!</div><div><br /></div><div>நினைவுகளின் விசித்திரக் கருணையால்,</div><div>எவ்ரேனும் என் நேற்றைய</div><div>அடையாளத்தை என்னோடுப் பகிர்ந்திடும் நொடியில்,</div><div>எனக்கு நானே அந்நியமாய் தெரிகிறேன்...</div><div><br /></div><div><img src="http://2.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/Svdu0pbuZFI/AAAAAAAAB4o/AGfeOppn6cw/s320/doll.bmp" style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 312px; height: 320px;" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401908128808592466" border="0" /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>நிலையின்மையின் அபாயம் உணர்ந்தே</div><div>எனக்கான கடவுள் ஒன்றினை உருவாக்கி,</div><div>என்னோடு நடத்திச் செல்கிறேன்!</div><div><br /></div><div>என் முயற்சிகளை</div><div>முறியடிக்கும் வண்ணமாய்,</div><div>என் கடவுளும், என் புரிதல்களுக்கு ஏற்றாற்போல்</div><div>மாறியபடியே இருக்கிறான்!!</div><div><br /></div><div>புதிய அடையாளங்களும்</div><div>புதிய கடவுள்களும் சேர்த்தபடி,</div><div>காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன், இவ்வுலகில்</div><div>என் இருத்தலை நிலைநிறுத்த...</div><div><br /></div><div>முன்னொரு நாளில்,</div><div>என்னோடு விளையாடி மகிழ்ந்த</div><div>பழைய விளையாட்டுப் பொம்மையொன்று</div><div>மீண்டும் ஒரு சிறுவனுக்காய்</div><div>ஏங்கியபடியே காத்திருக்கிறது...</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-8212384863539600963?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-32139598543198690142009-09-16T21:58:00.000-07:002009-09-16T22:03:27.932-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SrHCX5wIxWI/AAAAAAAABvY/kFohkPJ4yP4/s1600-h/6569672-lg.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 241px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SrHCX5wIxWI/AAAAAAAABvY/kFohkPJ4yP4/s320/6569672-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382296745579955554" border="0" /></a><br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /><br /></div><div><br /></div><div><br /><br /></div><div>விரல் நுனி நட்சத்திரங்களை</div><div>எண் திசை எங்கிலும்</div><div>மகரந்தம் சுமக்கும் காற்றென</div><div>சிதறியபடி நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது</div><div>நாட்டியக்காரியின் நிழல்...</div><div><br /></div><div>தலைவனென, தலைவியென</div><div>மரக்கிளையென, புள்ளிமானென</div><div>மாறியபடி அவள்</div><div>பதிக்கும் முத்திரையாய்</div><div>உருவகித்து அசைந்து கொண்டிருக்கிறது...</div><div><br /></div><div>முகமறியா இருள் ஓவியமது</div><div>இரவலாய் உயிர் கொண்டு</div><div>பிரபஞ்ச பெருவளி நடனத்தின்</div><div>சிறுதுளியாய் மாறுகிறது...</div><div><br /></div><div>கூரிய அம்பில் சிக்கிய சிறு பறவையாய்</div><div>நாட்டியக்காரி விழும் நொடியில் எல்லாம்,</div><div>வலியின் சுவடறியாத போதும்</div><div>தரையில் வீழ்ந்து அசைவற்று நிற்கிறது...</div><div><br /></div><div>எழுவதற்காய் உத்தரவு வேண்டி,</div><div>உயிர் கொடுத்து இணைத்தவளை</div><div>ஏக்கமாய் பார்த்திடும் அதன் பாங்கு தான்,</div><div>என்னுள் எத்தனை உணர்வுகளை விளைக்கிறது!!!</div><div><br /></div><div>நான் எழுவதை முதலாய்</div><div>உணர்ந்திடும் என் நிழல்,</div><div>ஏனோ நான் வீழ்ந்தேன் என</div><div>இறுதிவரை நம்ப மறுத்தபடியே இருக்கிறது!!!</div><div><br /></div><div>மெழுகுவர்த்தியின் மங்கிய வெளிச்சத்தில்,</div><div>என் முன் சுவற்றில்</div><div>என்னை விட பெரிதாய் வளர்ந்து</div><div>நான் அறியாத சாகசங்களை</div><div>செய்து காட்டிய என் நிழல்,</div><div>செயவதறியாது தவிக்கையில்</div><div>உள்ளூர நான் சிரிக்கிறேன்...</div><div><br /></div><div>நாட்டியக்காரியின் ஒப்பற்ற நடனத்தினூடே,</div><div>பறந்திட வானத்திற்காய் ஆசைப்பட்டு,</div><div>அரசனாய் அரியணைக் கனவு கண்டு,</div><div>கடவுளாய் பத்தினியின் புகழ் காத்து,</div><div>கள்வனாய் வாள் நுனியில் மடிந்து,</div><div>முடிவில்</div><div>சலனமில்லாமல் அவளோடு</div><div>தேநீர் கடை வரை </div><div>மெல்ல நகர்ந்த்து கொண்டிருக்கிறது</div><div>அவளது அழகிய நிழல்...</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-3213959854319869014?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-13644254903178074032009-08-17T19:57:00.000-07:002009-08-17T20:26:11.457-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SooZPOR8-7I/AAAAAAAABn4/oH7rN-T3dh0/s1600-h/potw_05.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 376px; height: 247px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SooZPOR8-7I/AAAAAAAABn4/oH7rN-T3dh0/s320/potw_05.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371133254914866098" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />வான் கறுத்து,<br />குளிர் காற்று என் உடல் அதிர வீசி,<br />வார்த்தையில் வடிக்க இயலாத<br />அந்த அழகிய இருள் எங்கும் பரவி,<br />மழை வரும் வேளையில் எல்லாம்<br />தன் கறுப்புக் குடையுடன் நிற்கிறாள் அவள்...<br /><br />திருத்தமாய் உடையணிந்து,<br />தெறிக்கும் சாரலில்<br />சலனமில்லாமல் நனைகிறாள்...<br /><br />உலர்ந்த உதடுகளின் ஓரம்<br />வழியும் மெல்லிய நகையை<br />காற்றில் கரையவிட்டபடி,<br />மழையை வெறிக்கிறாள்...<br /><br />அவள் பெண் என்பதால்<br />சற்றே அதிகமாய் திரும்பிப் பார்க்கும்<br />தலைகளை எல்லாம் சட்டை செய்யாமல்<br />எண்ணெய் பூசிய கோயில் சிலையென உயிர்க்கிறாள்...<br /><br />மாலையில் சேராத உதிரிப் பூக்களென<br />தூவிடும் தூறலில்,<br />மேற்கு திசை நோக்கி நடந்து<br />மெல்ல மறைகிறாள்...<br /><br />மழை நின்றதும்<br />சட்டென ஆடைகளைந்து வெட்கிச் சிரிக்கும்<br />சிறு குழந்தையென நின்ற<br />நீல வானத்தை வெறித்துப் பார்க்கிறாள்...<br /><br />வெறுமையான அவள் கண்களைப்<br />பார்த்தபடி வானம் அங்கேயே நிற்க,<br />அவள் மெல்ல கடந்து போகிறாள்...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SooZaQitlKI/AAAAAAAABoA/MnX-r_3_U8s/s1600-h/picturecontent-pid-12c21.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 196px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SooZaQitlKI/AAAAAAAABoA/MnX-r_3_U8s/s320/picturecontent-pid-12c21.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371133444500591778" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />இரைச்சலுடன் மண் தொடும்<br />மழையின் சத்தத்தில்,<br />எங்கேயோ ஒரு அழுகுரல்<br />என் காதுகளைத் தொடாமல்<br />தனியாய் ஒலித்தபடி இருக்கிறது!!<br /><br />தன் மனதின் புதைமணல் ஆழத்தில்<br />சிந்தை சிக்கித் தவித்த போதும்,<br />என்னோடு சாதாரணமாய் நடந்தபடி எவரோ வருகிறார்கள்!!<br /><br />விளக்க முடியாத விசும்பல்கள் பல<br />மொழி பெயர்ந்து,<br />வெறித்தப் பார்வையென எனைத்<br />தொடர்ந்து தெருவெங்கும் வருகிறது!!<br /><br />கடந்து போகும் அவசரத்தில்,<br />நான் உற்றுக் கவனிக்கத் தவறிய<br />கண்களில் எல்லாம்,<br />வாசகனுக்காய் ஏங்கும் காப்பியங்கள் பல<br />உருவாகிய வண்ணமே இருக்கின்றன!!<br /><br />உரக்கக் கதறி, உருகி விழுந்து<br />மனவலி கரைக்க வாய்ப்பின்றி,<br />துயர் சுமந்து, தோள் துவண்ட<br />உயிர்கள் தான் எத்தனை?<br /><br />சொல்லாத துயரில்<br />தான் எத்தனை வலி??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-1364425490317807403?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-27302699986524111112009-04-12T23:54:00.000-07:002009-08-18T20:46:08.080-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SeLkmPND9yI/AAAAAAAABUo/ekZbX_HsmkU/s1600-h/boy_rain.PNG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 212px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SeLkmPND9yI/AAAAAAAABUo/ekZbX_HsmkU/s320/boy_rain.PNG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324069055072827170" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />நிறைவதின் இலக்கணம்<br />உணர்ந்திடும் கலையே நீர்...<br /><br />இருள் அப்பிய ஒப்பனையில்<br />விழிப்பனவெலாம்<br />தன்னுள் புதைந்திடும் வேளையில் கூட<br />அயராது பெருவெளி நிரப்பிட<br />விழைந்திடும் நிலையே நீர்...<br /><br />அருவியென அதிர்வுடன்<br />அழகாய் விழுந்தெழுந்து,<br />சிலிர்த்து நின்றிட விரும்பாது<br />மெல்ல நகர்ந்திடும் மனமே நீர்...<br /><br />புல் நுனி ஸ்பரிசத்தில்<br />உடைந்திடும் பனித்துளியென<br />சிதறிய திசையெலாம்<br />ஈரம் நிரப்பிடும் குணமே நீர்...<br /><br />சுதந்திரமாய் கைகளைப் பரப்பி<br />தன் கரை<br />நிர்ணயிக்கும் நீர்,<br />தன்னிலை உணரும் ஆற்றலதின் இருப்பிடம்!!<br /><br />குருதியென என்னுள் நிரம்பி<br />கரை கற்ற பின்னும்,<br />என்னுடல் தாண்டி விண் தொட<br />முனைந்திடும் இயல்பதின் பிறப்பிடம்!!<br /><br />உண்மையில்,<br />நீர் என்னைக் கடக்கையில்<br />தன்னைக் கடந்திடும்...<br />பிற உயிரனைத்தோடும்<br />எனை இணைத்து நடந்திடும்...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SeLledcPm8I/AAAAAAAABUw/4SZlBwlFvtQ/s1600-h/Hydro_waves.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SeLledcPm8I/AAAAAAAABUw/4SZlBwlFvtQ/s320/Hydro_waves.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324070020967275458" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />என் கால்களை அழுந்தப் பற்றிவிட்டுப் போகும்<br />ஒவ்வோர் முறையும்,<br />என்னுள் ஓர் பகுதியைப்<br />பருகியபடியே இருக்கிறது கடல்.<br /><br />நான் தொலைவதை உணர்ந்தபோதும்<br />கட்டுண்டக் காதலியாய்<br />கடலின் ஆக்கிரமிப்பில் நின்றிடத் துடிக்கிறேன்...<br /><br />பை நிறைய எழுத்துக்கள் கொண்டு,<br />அலங்கார சொற்கள் சமைத்துக்<br />கவிதை பாட செல்கிறேன்!<br />கடல் நீரின் முடிவிலி புரியாத பேதையாய்,<br />எழுத்துக்களை எறிந்துவிட்டு<br />மெளனத்தால் அலட்சியப்படுத்திவிட்டுத் திரும்புகிறேன்!!<br /><br />அலையும் நுரையும் கடலின் சொல்லேற்று<br />எனைத் தொடராமல் நின்று விட,<br />உலர்ந்த கரையில் நடக்கிறேன் நான்...<br />சற்று உற்றுப் பார்க்கையில்<br />என் கண்ணோடு உரசிப் போகும்<br />ஒவ்வோர் கண்ணிலும்<br />அலைகள் நெளிவதைக் கண்டு வியக்கிறேன்...<br /><br />நாளடைவில்,<br />சிறிது சிறிதாய் தேய்ந்துப் போன<br />என்னை,<br />இழுத்துப் பார்க்கும் கடலின்<br />ஒவ்வோர் அலையிலும்,<br />சிறு துகளாய் நான் இருப்பதை அறிகிறேன்!!<br /><br />என்னுள் நீர் நிறைந்து<br />கரை கடந்திடும் நிலை மாறி,<br />நான் கடலை நிறைத்து<br />கரை தேடத் தொடங்குகிறேன்!!<br /><br />நீர் நிரம்பக் கற்றது என்னால்...<br />நான் நிரம்பக் கற்றது நீரால்...<br /><br />நான் பருகும் ஒவ்வோர் துளி நீரிலும்,<br />தனைக் கடக்க முயலும்<br />ஒவ்வோர் உயிரும் என்னுள்<br />கலப்பதை உணர்ந்து சிலிர்க்கிறேன்!!<br /><br />உண்மையில்,<br />நிறைவதின் இலக்கணம்<br />உணர்ந்திடும் கலையே நீர்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-2730269998652411111?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-55537459416330483852008-09-16T22:53:00.001-07:002008-09-16T23:06:16.319-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SNCcWA93csI/AAAAAAAAAoE/gFPatxQ7KQw/s1600-h/ATgAAABS5OTU8iW4mjL0loUcSz5kaRc9D2IoO-_37MKqd6Iwvkcmb67NQ6UlhXO7xO7oQmBO68HhGdRwOGV3EI2PMu1ZAJtU9VBj__upBR5SlCudGnvl-NvVocZgzQ.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 379px; height: 284px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SNCcWA93csI/AAAAAAAAAoE/gFPatxQ7KQw/s320/ATgAAABS5OTU8iW4mjL0loUcSz5kaRc9D2IoO-_37MKqd6Iwvkcmb67NQ6UlhXO7xO7oQmBO68HhGdRwOGV3EI2PMu1ZAJtU9VBj__upBR5SlCudGnvl-NvVocZgzQ.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246865467917169346" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />என் நரம்புக் காம்புகளில்<br />மலர்ந்த மென்பூக்கள்<br />மெல்ல உதிர்ந்ததில்,<br />என் மேனி சிலிர்க்கிறது...<br /><br />மூளைத் துகள்கள்<br />நர்த்தனம் ஆடியதில்,<br />என் குருதித் துளிகளில்<br />இன்னிசை உதிக்கிறது...<br /><br />ஆனந்தப் பெருக்கில்<br />ஆடிய தென்றல்,<br />என் காதுகளை நிரப்பி<br />கண்களைப் பனிக்கச் செய்கிறது...<br /><br />என் பார்வைக்குள்<br />புதைந்திருக்கும்,<br />துல்லியமான ஓர் பார்வையாய்<br />என் நினைவுகள்...<br /><br />கனவு ராட்டினத்தில்<br />ஏறிய நினைவு,<br />முகமறியாத மனிதரோடுக்<br />கூடி விளையாடி,<br />தெரியாத திசையில்<br />நகர்ந்தபடி இருக்கிறது...<br /><br />சமபரப்பில் நிரம்பிய<br />மண் குவியலில்,<br />கால் புதைய நீந்திச் செல்கிறது...<br /><br />ஆங்காங்கே<br />இளைப்பாறி, குளிர்ந்த<br />நீருக்குள் முகம் புதைத்து<br />மீன்களிடம் இரவல் மூச்சு வாங்குகிறது...<br /><br />காலம் விரித்த மடியில்<br />தேக்கிய அடையாளங்களைக்<br />கைகளில் அள்ளி<br />பரவசமாய் நிற்கிறது...<br /><br />பொன்னிற மண்பரப்பில்<br />கூழாங்கற்களை விதைத்து<br />மாங்கனிகளை<br />மலரச் செய்கிறது...<br /><br />குதித்தபடி ஓடுகையில்<br />கால் இடறி,<br />ஆழமானக் குழியொன்றில்<br />அதிரும்படியாக விழுகிறது...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SNCdDR6_4tI/AAAAAAAAAoM/p7UhD7b1HHQ/s1600-h/he.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_xh_-sQtsosM/SNCdDR6_4tI/AAAAAAAAAoM/p7UhD7b1HHQ/s320/he.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246866245562655442" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />பலமாய் அழுத்தி<br />எழ முயல்கையில்.<br />கூரிய கற்களில் கைகளைக்<br />கிழித்து சிவப்பு வண்ணம்<br />பூசிக் கொள்கிறது...<br /><br />உச்சிமயிறை பிடித்திழுப்பது<br />போல் உள்ளூர வலி...<br />இருப்பினும் அழத் தோன்றியதாய்<br />தெரியவில்லை!!<br /><br />கிழிந்தப் புண்களின்<br />வாசலில்,<br />கொத்தியபடி கோலம் போட<br />பறவைகள்<br />வரிசையில் வருகின்றன!!<br /><br />பற்கள் கூசும்படி<br />எரிச்சல் பரவும் நொடியில்,<br />தேன் விரல்களால்<br />மருந்து போடும் தென்றல் வீசுகிறது...<br /><br />உணர்ச்சிக் குவியலில்<br />குழம்பியபடி என் நினைவு நகர,<br />உறையும் குளிரில்<br />நீர் என் கால் விரல்களைத் தொட,<br />திடுக்கிட்டு எழுகிறேன்!!<br /><br />திரும்பி நடக்கிறேன்...<br />நிச்சயம் வழியில் எவரேனும்<br />எனைக் கேட்க நேரும்,<br />"என்ன செய்துக் கொண்டிருந்தாய்?" என்று...<br />இப்போதே என்னிடம்<br />பதில் தயாராய்,<br />"அமைதியாய் கரையோரம்<br />அமர்ந்திருந்தேன்..."<br /><br />உள்ளில் இனம் புரியாத<br />அதிர்வுகளைக் கடந்து வந்த<br />என் நினைவுகள்,<br />மெலிதாய் சிரித்தன<br />என் முகம் பார்த்து...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-5553745941633048385?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-39158588657748726352008-03-28T22:48:00.000-07:002008-09-16T22:30:14.907-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_xh_-sQtsosM/R-3ZoXY0OoI/AAAAAAAAAZo/Gk-LpbolthU/s1600-h/Boat.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 382px; height: 251px;" src="http://bp0.blogger.com/_xh_-sQtsosM/R-3ZoXY0OoI/AAAAAAAAAZo/Gk-LpbolthU/s400/Boat.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183038033669405314" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />மழை நீரில் மிதந்த காகிதம் -<br />நான் வியந்த<br />முதல் அறிவியல் அதிசயம்...<br /><br />அர்த்தமில்லாமல்<br />மடித்த காகிதத்தில்,<br />என் கனவுகள் ஏறிச் சென்ற<br />முதல் பயணம்...<br /><br />தூரத்தில் தெரியும்<br />என் காகிதக் கண்டுபிடிப்பு,<br />மூழ்கிடக் கூடாதென,<br />கடவுளிடம் நான் செய்த<br />முதல் பிரார்த்தனை...<br /><br />பல விதமான கப்பல்களோடு<br />என் நண்பர்கள் மகிழ்கையில்,<br />சாதரண காகிதமாக<br />என் கப்பல் தெரிய,<br />நான் வாழ்க்கையில் கண்ட<br />முதல் அவமானம்...<br /><br />கண்களை மூடி சற்று<br />நினைத்துப் பார்க்கையில்<br />இன்னும் எத்தனை எத்தனை<br />முதல் அனுபவங்கள்...<br /><br />வாழ்க்கைக்கான அகர வரிசையைக்<br />கற்றுக்கொடுத்த என் ஆசான்...<br /><br />அறிவுச் சுரங்கத்தின் அடையாளமாய்,<br />என் இளபிராயத்துச் சாதனையாய்,<br />என் எளிமை இலக்கியமாய்,<br />நான் இரகசியமாய் ரசித்தக் காதலியாய்,<br />என் கற்பனையின் களஞ்சியமாய்,<br />இன்னும் எத்தனை எத்தனை<br />வடிவமாய்,<br />நான் அதனைக் காண்கிறேன்...<br /><br />அறியாத வயதில் நான்<br />செய்த இந்த அழகு தான்,<br />காகிதத்தில் நான் வடித்த<br />மிக அழகிய கவிதை...<br /><br />இத்தனைப் பெருமை பேசியும்,<br />இப்போது,<br />காகிதக்கப்பல் செய்ய எனக்கு<br />மறந்து தான் போய்விட்டது...<br /><br />ஆம்,<br />மீண்டும்<br />கற்றுக் கொள்ளத் தான் வேண்டும்<br />ஏதேனும் ஒரு குழந்தையிடம்,<br />வாழ்வை ரசிக்க<br />எனக்கு நேரம் கிடைக்கும் போது...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-3915858865774872635?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-34332216640915027702007-11-09T21:28:00.000-08:002008-09-16T22:33:09.294-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RzVDohCgMPI/AAAAAAAAAUE/pawTsRDOgtc/s1600-h/414824736_108aa90932.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 253px; height: 259px;" src="http://bp1.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RzVDohCgMPI/AAAAAAAAAUE/pawTsRDOgtc/s400/414824736_108aa90932.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5131081713801244914" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />நான் ஒரு எழுத்தாளன்...<br />நொடிப் பொழுதில் பக்கங்கள்<br />நிரப்பிக் கொண்டிருக்கிறேன்...<br /><br />நான் சுருட்டி எறிந்தக் காகிதத்தின்<br />முனையில்<br />தொங்கும் எழுத்தொன்று<br />உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது<br />என்னை...<br /><br />நானும் அதை கவனித்து விட்டேன்..<br />அழகாய் இருக்கிறது...<br />மற்ற எழுத்துக்களில் இல்லாத<br />ஒரு வசீகரம் அதனிடம்...<br />இருப்பினும்,<br />பார்க்காதது போல்<br />முகம் திருப்புகிறேன்...<br /><br />நேரே பார்த்தால்,<br />பல கேள்விகள் கேட்கும் அது...<br /><br />காரணம்,<br />அதனைப் படைத்து, காத்து,<br />அழித்த பொறுப்பு<br />அத்தனையும் என்னுடையது...<br /><br />இலக்கணமும்<br />இயல்பும்<br />சரியாய் இருப்பினும்,<br />இமைப் பொழுதில்<br />அர்த்தம் தொலைத்தல்லவா நிற்கிறது!!<br /><br />அதற்கு காரணம்<br />சொல்ல எனக்குத் தெரியத் தான் இல்லை...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RzVDKBCgMOI/AAAAAAAAAT8/WCxSs-I3mWw/s1600-h/373915889_b8ade2980b.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 222px; height: 244px;" src="http://bp3.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RzVDKBCgMOI/AAAAAAAAAT8/WCxSs-I3mWw/s400/373915889_b8ade2980b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5131081189815234786" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />நிறைய எழுதுகிறேன்...<br />நேரம் நகர்கிறது!<br />வலுக்கட்டாயமாய் அதன் பக்கம்<br />என் கவனம்<br />திருப்பாமல் இருக்கிறேன்..<br /><br />ஆறுதல் சொல்ல தோன்றுகிறது,<br />இருப்பினும் தவிர்க்கிறேன்...<br /><br />பத்திரமாகப் படுக்கையறைப்<br />போய் சேர்கிறேன்..<br />இருளெங்கும் 'ங'கரத்தின் பிம்பங்கள்...<br />கண்களுக்குக் கட்டளையிட்டபடியே,<br />இரவு கடக்கிறேன்...<br /><br />விடிந்ததும்,<br />தேடி ஓடுகிறேன் அந்த காகிதத்தை,<br />அதன் இறப்பிற்கு<br />நான் கண்டெடுத்த<br />காரணங்களை விளக்க..<br /><br />அதிர்ச்சியாகிறேன்..<br />நேற்றைய குப்பைகளைக்<br />களைத்து விட்டிருந்தார்கள்...<br /><br />அந்த காகிதத்தைக் காணாமல்,<br />கனமான நெஞ்சத்தோடு தொடர்கிறேன்<br />என் எழுத்தையும், வாழ்வையும்..<br /><br />ஏனோ,<br />இப்போதெல்லாம்<br />மிக கவனத்தோடு இருக்கிறேன்,<br />கையெழுத்துப் போடும் போது கூட...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-3433221664091502770?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-57833233263449072942007-11-08T17:40:00.000-08:002008-09-16T22:33:46.234-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RzPBJfKkNpI/AAAAAAAAATs/dvyoWW2u_lE/s1600-h/birsay1-1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 370px; height: 262px;" src="http://bp2.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RzPBJfKkNpI/AAAAAAAAATs/dvyoWW2u_lE/s400/birsay1-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5130656769233925778" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />அழகான மாலை நேரம்...<br />நான் எட்டிப் பார்க்கும் தூரம் வரை<br />கடல் மட்டுமே தெரிகிறது...<br /><br />திட்டுதிட்டாய் மேகக்குவியல்கள்,<br />வெறுமையான வானத்தில்!!<br />சுற்றி அத்தனை மனிதர்களும் இல்லை...<br />அதனால்,<br />கடல் நோக்கி உரக்கக் கூவுகிறேன்...<br /><br />அர்த்தமில்லாத இந்த காரியத்தில்,<br />எனக்கு அத்த்னை மகிழ்ச்சி!!<br /><br />ஆச்சரியம்,<br />எனைச் சுற்றி மனிதரில்லை...<br />எனை உயர்த்தி பேசும் புகழ்ச்சி இல்லை...<br />எனக்காய் நான் உருவாக்கும் உலகம் இல்லை...<br />எதுவுமே இல்லை...<br />இருப்பினும், மகிழ்கிறேன்!!<br /><br />கடலின் ஓயாத இரைச்சல்,<br />என் காதுகள் ரசிக்கும்<br />இசையாய் மாறியிருந்தது...<br /><br />நிரம்பிய வயிறும், நிறைந்த மனதும்<br />தேடிப் போராடும்,<br />என் ஒவ்வொரு நாள் வாழ்க்கையும்<br />காரணமில்லாமல், இன்று<br />அசைவற்று நிற்கிறது...<br /><br />நான் நினைத்தால்,<br />அலைகளின் வேகத்தைக் குறைக்க முடியாது!<br />நட்சத்திரங்களை இரவலாய் கொடுக்க முடியாது!<br />காற்றை இழுத்து என்னருகில் அமர்த்த முடியாது!<br /><br />என் ஆற்றல்கள் தோற்றுப்போய்<br />கைகள் கட்டி அமர்ந்திருக்கிறேன்...<br />இருப்பினும்,<br />மனம் நிறைய மகிழ்ச்சி!!<br /><br />வேகமாய் நகரும் என்<br />கடிகார முட்களைச் சட்டை செய்யாமல்,<br />எங்கோ தெரியும் கப்பலைப் பார்த்து,<br />கைகள் ஆட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன்...<br /><br />என்னை அறியாமல்,<br />உலகோடு ஒன்றியது போல்<br />ஓர் பிரமை...<br /><br />தூரமாய் விரியும் கடலின்,<br />மறுகரையில் அமர்ந்திருக்கும்,<br />இன்னோர் மனிதனும் எனைப் போல்<br />தான் மகிழ்ந்திருப்பான்...<br /><br />கிழிந்து போன மேகங்களுக்கு<br />இடையில் ஓளிந்துபடி,<br />எனைப் பார்த்து, புன்னகைக்கிறது<br />அந்த நட்சத்திரம்!<br /><br />சலனமில்லாத வானம்,<br />நான் அறியாத மெளனத்தை,<br />என் உதடுகளில் பொருத்துகிறது!<br /><br />ஆச்சரியத்தில் விரியும் கண் இமைகளைக் கூட,<br />மெல்லிய காற்று,<br />மெய்மறக்கச் செய்கிறது!<br /><br />என் மனம் மட்டும், ஏனோ<br />எவர் கைகளுக்கும் சிக்காமல்,<br />வேகமாய் நகர்ந்தபடி...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RzPBkPKkNqI/AAAAAAAAAT0/WhjMN5ZWMlg/s1600-h/496093548_206c33025c.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 357px; height: 248px;" src="http://bp1.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RzPBkPKkNqI/AAAAAAAAAT0/WhjMN5ZWMlg/s400/496093548_206c33025c.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5130657228795426466" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />என்றோ பள்ளிக்கூடத்து வகுப்பில்,<br />என் தோழர்களோடு பேசிய ரகசியங்கள்<br />காரணமே இல்லாமல்,<br />இப்போது என் காதுகளில் கூசுகிறது...<br /><br />என்றோ நிகழ்ந்த நிகழ்ச்சிகள்<br />நினைத்து,<br />இப்போது என் கண்கள் பனிக்கிறது...<br /><br />மீண்டும் நினைக்கக் கூடாதென<br />வலுக்கட்டாயமாய் மறந்த முகங்கள்,<br />கண்முன் வந்து சிரித்துப் போகிறது...<br />நானும் சற்று சத்தமாய் சிரிக்கிறேன்!!<br /><br />எண்ணங்கள் - ஓர்<br />விசித்திரக் கலவை!<br /><br />ஒரு கணம்,<br />வரையறுக்க முடியாத திசைகளில்<br />பாயும் காட்டாறு!<br />மறுகணம்,<br />குழந்தையென என் கைப்பிடித்து,<br />நடக்கும் குளிர் ஓடை!!<br /><br />கண்டு, கேட்டு, உணராத இனிமைகளையும்<br />வலிகளையும் கூட,<br />எடுத்துக்காட்டிய அதிசயத் தோழன்...<br /><br />இலை நிறைய உணவு இருக்கையில்,<br />நான் அறியாத தேசத்து பட்டினி,<br />எனக்குப் புரிந்ததுண்டு...<br /><br />கையினில் சிறிதாய் பட்டக் காயம்,<br />நேற்று நான் பறித்து எறிந்த<br />பூக்களின் அழுகுரலைக் கேட்கச் செய்ததுண்டு...<br /><br />என் துன்பத்தில் கூட,<br />புரியாத இன்பத்தைத் திணித்ததுண்டு...<br />என் இன்பத்தில் கூட,<br />அறியாத துன்பத்தைக் காட்டியதுண்டு...<br /><br />எவர் மீதும் சிறியதோர்<br />கல் எறிய முற்படுகையில்,<br />என் மேல் உலகம் பொழிந்த<br />பூக்களின் எண்ணிக்கை நினைவு வருகிறது...<br /><br />உணர்வுகள் மீறிய எண்ணங்கள் -<br />அவற்றை வணங்குகிறேன்!!<br /><br />கரையோரம் நடந்து போகிறேன்,<br />கற்றுத் தேர்ந்த பாடகர்<br />அமுத்மென இசைப் படித்துக் கொண்டிருக்க,<br />காது கேளாத சிறுமி, அதனை<br />அழகாய் ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறாள்...<br /><br />உணர்வுகள் மீறிய எண்ணங்கள் -<br />அவற்றை வணங்குகிறேன்!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-5783323326344907294?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-55350672209057209032007-10-21T20:34:00.001-07:002008-09-16T22:32:16.573-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_xh_-sQtsosM/Rxwacarz3nI/AAAAAAAAAQ8/nu49AtN88Pk/s1600-h/paint.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 285px; height: 189px;" src="http://bp2.blogger.com/_xh_-sQtsosM/Rxwacarz3nI/AAAAAAAAAQ8/nu49AtN88Pk/s400/paint.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5123999551542517362" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />அவன்,<br />கண்களின் நீர் உதடுகளைத் தொடுமுன்<br />வெள்ளையாய் சிரிக்கத் தெரிந்தவன்...<br /><br />மனவலி அதிகம் ஆதலால்,<br />விரல்வலி மறந்து வரைபவன்...<br /><br />கிறுக்கன் என ஊர் சொன்னாலும்,<br />விசித்திரங்களைக் கருவில் சுமப்பவன்...<br /><br />ஓவியனாய் தோற்றதை விட<br />மனிதனாய் அதிகமாகவே தோற்றவன்...<br /><br />கிடைக்கும் ஒருவேளை உணவைப் பார்த்து<br />நேர்மையாய் மகிழ்ந்திடத் தெரிந்தவன்...<br /><br />கோயில்கள் போவதைத் தவிர்த்து,<br />தெருவோரக் குப்பைகளை தரிசிப்பவன்...<br /><br />பரிதாபத்தின் அபாயம் அறிந்தே,<br />வார்த்தைகளைக் கொஞ்சமாய் தருபவன்...<br /><br />தெருவில் தான் வரையும் ஓவியங்களை,<br />ரசிகனாய் வியக்கத் தெரிந்தவன்...<br /><br />பிழைப்பின் அவசியம் மறந்து,தன் ஒவியம்<br />கரைக்கும் மழையை வரவேற்பவன்...<br /><br />யதார்த்தங்களைச் சட்டை செய்யாமல்,<br />சற்று அதிகமாய் புன்னகைப்பவன்...<br /><br />என் அன்பான கிறுக்கன்,<br />கற்றவன் இல்லை,<br />ஆயினும் எனைக் கவர்ந்தவன்...<br /><br />காரணம்,<br />அவன் நிறைவாய் வாழத் தெரிந்தவன்!<br />குழந்தைகளை மகிழச் செய்தவன்!<br />சுயநலத்தின் சுவடுகள் இல்லாதவன்!<br /><br />தெளிவாய் சொன்னால்,<br />என்னால் விளக்க முடியாதவன்!!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_xh_-sQtsosM/Rxwalarz3oI/AAAAAAAAARE/9EkCVqkiQD4/s1600-h/_42120738_elephant_ap.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 257px; height: 185px;" src="http://bp2.blogger.com/_xh_-sQtsosM/Rxwalarz3oI/AAAAAAAAARE/9EkCVqkiQD4/s400/_42120738_elephant_ap.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5123999706161340034" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />தினம் செல்கிறேன் அவனைப் பார்க்க...<br />பலபேர் அவனைச் சுற்றி!<br />அவர் எறியும் ஓர் சில<br />சில்லறைகள் ஆங்காங்கே...<br /><br />சலனமில்லாமல் தன் ஓவியத்தோடு,<br />என் கிறுக்கன்...<br /><br />பலமுறை அவனோடு பேசத் தோன்றி,<br />தடுமாறி தோற்றுவிட்டேன்...<br /><br />பசியை மட்டும் ஓவியத்திடம் ஒப்படைத்து,<br />மற்றபடி,<br />சுதந்திரமாய் இருப்பவன்...<br />கூண்டுக்கிளியாய் நான் அந்நியமாய் உணர்ந்தேன்...<br /><br />உண்மையில்,<br />அவன் வாழ்க்கையில் நானும் வாழ்ந்தேன்...<br />அவன் சிறகுகளில் நானும் பறந்தேன்...<br />அவன் நினைவில் என்னை மறந்தேன்...<br />அவன் சுதந்திரத்தில் நானும் மகிழ்ந்தேன்...<br /><br />அவனை நன்றியோடு<br />பார்த்துவிட்டுத் திரும்புகிறேன்!!<br /><br />அவனோடு,<br />இன்றும் ஒரு வார்த்தைக் கூட<br />பேசாமல் திரும்புகிறேன்...<br /><br />இருப்பினும் வருத்தமில்லை<br />காரணம்,<br />"கடவுள்களிடம் நான் பேசியதேயில்லை..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-5535067220905720903?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-36691229873605594832007-10-16T17:22:00.000-07:002008-09-16T22:34:15.109-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RxVYAKrz3hI/AAAAAAAAAPA/a69tTE08bFs/s1600-h/498180476_dace7caf2c.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RxVYAKrz3hI/AAAAAAAAAPA/a69tTE08bFs/s320/498180476_dace7caf2c.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5122096911095160338" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />மெதுவாய் நகரும் நாட்களை<br />எல்லாம்,<br />கனவுகளின் நீளத்தில்<br />கரைத்து விடுபவன் நான்... <br /><br />பத்திரப்படுத்தும் கோபங்களை<br />எல்லாம்,<br />தாயாய் கருவுற்று<br />வெறுப்பாய் பெற்றெடுக்கிறாய் நீ...<br /><br />சத்தமாய் குரைக்கும்<br />நாய் கூட,<br />தூங்கும் குழந்தையை<br />எழுப்பும் எண்ணம் கொள்வதில்லை!!!<br />நீ மட்டும் ஏன்??<br /><br />அழுத்தமாய் எனை<br />அணைத்த தாயின் கதகதப்பு...<br />அன்பாய் எனைப்<br />பிடித்த தந்தையின் நெகிழ்வு...<br />பெயரிடும் முன்னமே, எனை<br />அழகாய் கிசுகிசுத்து<br />அழைத்த காற்றின் குரல், என<br />ஈர உணர்வுகளுக்காய்<br />எதிர்பார்த்து வாழ்பவன் நான்...<br /><br />கருவறையின் ஈரப்பிடியிலேயே<br />கிடந்த போதும்,<br />என் மேல் விழுந்த<br />அந்த முதல் நீர்துளி,<br />இன்றளவும்<br />புதுமையாகத்தான் இருக்கிறது...<br /><br />எதுவுமே அறியாத வயதில் கூட<br />என் தாயின் சேலையின்<br />ஈரவாசத்தில்<br />திளைத்தவன் நான்...<br /><br />உணவு உண்பதற்கு முன்னமே<br />உணர்வுகளை உண்டவன் நான்...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RxVYVqrz3jI/AAAAAAAAAPQ/hCqwDr5FUAo/s1600-h/image002.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 215px; height: 249px;" src="http://bp0.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RxVYVqrz3jI/AAAAAAAAAPQ/hCqwDr5FUAo/s320/image002.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5122097280462347826" border="0" /></a>ஏன் நீ ஈர அன்பினைக்<br />கண்டதேயில்லையா??<br /><br />உன் தாய் ஊட்டிய சோற்றில்...<br />உன் கால்கள்<br />முதன்முதலாய் தரைத்தொட்ட<br />ஸ்பரிசத்தில்...<br /><br />வெப்பத்தில் உனைக் காக்க<br />வெளியேறிய வியர்வையில்...<br /><br /><br />உன் முகத்தைக்<br />கண்ணாடியில் பார்த்த<br />அந்த நொடியில்...<br /><br />முதலாய் பார்த்த அந்த வானத்தில்...<br />கிணற்று நீரில்...<br />ரோஜாபூவில்...<br />கோயில் புறாக்களில்...<br /><br />நடக்கப் பயில்வதாய்<br />விழுந்து அழுத அந்த நிமிடத்தில்...<br />அதிசயமாய் வியந்த<br />ஜன்னல் கம்பிகளில்...<br /><br />சுவற்றில் பதித்த<br />அழகு கிறுக்கல்களில்<br />மகிழ்ச்சியை எடுத்துக்காட்டிய<br />பட்டாம்பூச்சி சிறகுகளில்...<br /><br />தந்தையின் முகத்தில் பார்த்த<br />அந்த பெரிய மீசையில்,<br />ஓரமாய் சாய்ந்திருக்கும்<br />கருப்புக் குடையில்... என<br /><br />எதிலுமே ஈரம்<br />கண்டதில்லையா நீ??<br /><br />ஏன் என் மேல் இத்தனை<br />வெறுப்பு கொள்கிறாய்?<br />மனத்தில்<br />ஈரம் நிரப்பு...<br /><br />அன்பான கொசுவே,<br />எனைக் கடித்து, காயப்படுத்தி<br />என் தாயை<br />வருத்தப்பட வைக்காதே...<br />நானும்<br />உன்னைத் தாக்க மாட்டேன்...<br />உனக்கு வலி தர மாட்டேன்...<br />காரணம்,<br />உன் தாயும் வருத்தப்படுவாளே...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RxVZTqrz3kI/AAAAAAAAAPY/dXsGsqWzSEs/s1600-h/818131772_9660ab9d5a.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 160px; height: 160px;" src="http://bp0.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RxVZTqrz3kI/AAAAAAAAAPY/dXsGsqWzSEs/s320/818131772_9660ab9d5a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5122098345614237250" border="0" /></a>"தன்னைக் கடிக்கும் கொசுவை<br />விரட்டத்<br />தெரியாமல் அழும்<br />இந்த குழந்தையின் விசும்பல்,<br />அந்த கொசுவுக்குக்<br />கேட்டதோ இல்லையோ,<br />என் காதுகளில் தெளிவாய்<br />கேட்கிறது..."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-3669122987360559483?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-84479588078879848692007-10-14T00:16:00.000-07:002008-09-16T22:35:09.303-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RxKZ2qrz3LI/AAAAAAAAAMY/YA4Qf66Rn8Q/s1600-h/1352778916_44e0565d01.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RxKZ2qrz3LI/AAAAAAAAAMY/YA4Qf66Rn8Q/s320/1352778916_44e0565d01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5121324890723703986" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />மாறிக் கொண்டிருக்கும்<br />உலகத்தின் ஒவ்வோர் அசைவும்<br />ஆச்சரியத்தின் ஆணிவேர்கள்...<br />இந்த<br />மாற்றங்களின் வேகத்தில்<br />பழகிய காரணத்தால்,<br />மாறாதிருப்பதை மனிதன்<br />அதிகம் ரசிப்பதில்லை தான்!!<br /><br />நகராத ஜன்னல் கம்பிகளைக் கூட<br />ரசிக்கும் பக்குவம்,<br />குழந்தைகள் தவிர யாருக்கும் இருப்பதில்லை!!<br />பொம்மைகளுக்கு சோறூட்டும்<br />அசட்டுதனங்களை,<br />அது அறிவதும் அங்ஙனம் தான்...<br />வளர்ந்த பிறகும்,<br />குழந்தையாய் மாற முனையும் மனிதரை<br />மூடரென கண்டெடுக்க<br />என் கண்களும் பழகித் தான் விட்டன...<br /><br />அப்படி ஒரு மூடனைத்தான்<br />நானும் சந்தித்தேன்!!<br />நான் பழகிய தெருவில்,<br />பழகாத மனிதன் அவன்!!<br />நிழலுக்காய் என்<br />இல்லத்தின் பக்கமாய் நின்றான்...<br />சிரித்தேன் சிக்கனமாய்,<br />அசைவற்று நின்றான்...<br /><br />ஏனோ எனக்கு,<br />ஆச்சரியமாய் தெரிந்தான்...<br />மெதுவாய் அவனருகில் சென்று<br />அழைத்தேன் - பதிலில்லை!!<br />என்னை உற்று நோக்கிவிட்டு<br />முகம் திருப்பினான்...<br /><br />சற்று பொறுமையிழந்தேன்,<br />"புன்னகையில் கூட உனக்கு ஏன் சிக்கனம்?"<br />- உரக்கக் கேட்டேன்...<br /><br />சிறிதாய் உதடுகள் நகர்த்தினான்,<br />"நீ மகிழ்ச்சியாக இருப்பதாகவே தெரியவில்லை,<br />உன்னைப் பார்த்து எப்படி சிரிப்பது?"<br />-தெளிவாய் பேசினான்...<br /><br />புரியாமல் நான் விழிக்க, அவன் தொடர்ந்தான்,<br />"உலகில் உனை அதிகம்<br />மகிழவைப்பது எது?"<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RxKaL6rz3MI/AAAAAAAAAMg/TnXRjz9cdLk/s1600-h/childTree.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RxKaL6rz3MI/AAAAAAAAAMg/TnXRjz9cdLk/s320/childTree.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5121325255795924162" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />அக்கறையில்லாமல் நானும் சொன்னேன்,<br />"என் குடும்பம்...நண்பர்கள்...<br />நல்ல உணவு...அழகான கோயில்...<br /><br />எனை நிறுத்தி அவன் கேட்டான்,<br />"இவையேதும் இல்லையெனில் யாது செய்வாய்?"<br />விழித்தேன்!!<br /><br />கிழிந்த பந்தொன்றை எடுத்து,<br />என் கைகளில் அழுத்தி சிரித்தான்...<br />"இதை வைத்து என்ன செய்வது?'<br />- திருப்பிக் கொடுத்தேன்...<br /><br />அழுத்தமாய் தொடர்ந்தான்,<br />"குழந்தையிடம் இதைக் கொடுத்துப்பார்...<br />அது கற்றுக் கொடுக்கும்,<br />இதை வைத்து எப்படி மகிழ்வதென்று!!<br />அர்த்தம் பார்த்து அது மகிழ்வதில்லை...<br />சுற்றி நடக்கும்,<br />ஒவ்வோர் அசைவையும் ரசிக்கும்<br />பக்குவம் அல்லவா கொண்டுள்ளது...<br /><br />அதனால் தான் குழந்தைக்கு,<br />இறப்பின் பயம் இல்லை...<br />எதிர்பார்ப்பின் சுமை இல்லை...<br />வெறுப்பின் பொருள் புரிவதில்லை...<br /><br />வாழ்க்கையை முழுமையாய் வாழ்பவனுக்கு மட்டுமே,<br />இறப்பை அலட்சியம் செய்யும்<br />அதிகாரம் கிடைக்கிறது...<br /><br />ஆதலால், காரணம் தேடாமல்<br />குழந்தையாய் வாழப் பழகு!<br />மகிழ்ச்சியின் இலக்கணம்,<br />உனக்கு நினைவு வரும்...<br /><br />செருப்பு தைப்பவனின் ஊசியை<br />நீ ரசித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில்<br />தங்க மகுடம் உனைக்<br />கடந்துப் போகலாம்!<br />இருப்பினும், மகிழ்ந்திடு நேர்மையாய்"<br />- நிறுத்திவிட்டு<br />அழகாய் சிரித்தான்...<br /><br />இம்முறை அவன் புன்னகையின்<br />பொருள் எனக்குப் புரிந்தது...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-8447958807887984869?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-6863028884371118652007-10-13T00:22:00.000-07:002008-09-16T22:29:16.053-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RxB1N6rz3KI/AAAAAAAAAMQ/quuAOs7Eapk/s1600-h/s_seagull.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_xh_-sQtsosM/RxB1N6rz3KI/AAAAAAAAAMQ/quuAOs7Eapk/s320/s_seagull.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5120721658272013474" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />என் தேடல்களைத் தொகுத்தேன்,<br />அது வானமாய் விரிந்தது..<br /><br />சிறகுகளுக்காய் தவமிருந்தேன்,<br />எனக்கு அனுபவம் பிறந்தது..<br /><br />பறப்பதற்காய் எத்தனித்தேன்,<br />முகவரிகள் அறிமுகமாயின..<br /><br />பயணங்கள் தொடங்கினேன்,<br />புன்னகைகள் அர்த்தம் பெற்றன..<br /><br />காற்றோடு போராடினேன்,<br />வெற்றி குரல் கொடுத்தது..<br /><br />கூடுகள் பல சேர்த்தேன்,<br />கடமைகள் எனைச் சுவைத்தன..<br /><br />சிறகுகள் தளர்ந்தேன்,<br />யதார்த்தங்கள் தடைகளாயின..<br /><br />முதுமையில் களைத்தேன்,<br />கனவுகள் கதைகளாயின..<br /><br />மீண்டும் நிலம் திரும்பினேன்,<br />உண்மையைக் கருவுற்றேன்..<br /><br />குழந்தையாய் மாறிச் சிரித்தேன்,<br />தத்துவங்கள் எனை வணங்கின..<br /><br />பறவைகள் வாழும் கூடாரமானேன்,<br />கோபுரங்கள் பொறாமைப்பட்டன..<br /><br />தாயாய் மாறிப் போனேன்,<br />கடவுள்கள் காணாமல் போயின..<br /><br />எனை உரசிய ஒவ்வொரு கல்லும்<br />வைரமாய் மாறத் தொடங்கின,<br />நான் இறந்து போனேன்!!<br /><br />இனி,<br />நான் மட்டும்<br />மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பேன்,<br />பறக்கத் தொடங்கும் ஒவ்வொரு பறவையோடும்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-686302888437111865?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2494039263923936772.post-19717426981787014662007-10-12T23:08:00.000-07:002007-10-12T23:54:52.981-07:00<div style="text-align: left;">"உங்களுக்குத் தொழிலிங்கே அன்பு செய்தல் கண்டீர்" - மகாகவி பாரதியார்<br /><br />வழிப்போக்கனின் அன்பு வணக்கங்கள். வெகு நாட்களாய் பிரசவித்து, இன்று பிறந்திருக்கும் அழகுக் குழந்தையாய், என் இனிய அனுபவமாய் நிற்கும் இந்த பக்கங்களோடு நீங்கள் பயணம் செய்வதில், அதிகம் மகிழ்கிறேன்.<br /><br />யார் இந்த வழிப்போக்கன்?? தான் போகிற போக்கில் சிந்தனைகளைச் சிதறவிடுபவனா...அல்லது தன் பயணத்தின் சுவாரசியத்தில் சிந்திப்பதைத் தவிர்ப்பவனா...காலத்தின் புதை நிலத்தில் இலக்கணங்களைப் புதைத்து விட்டு, மிஞ்சியிருக்கும் மனிதத்தை மட்டுமே நம்பி நகரும் பயணி அவன். இமை மூடும் நேரம் தவிர்த்து, கண்களில் ஆச்சரியக் கதிரோடு உலகம் நோக்கும் குழந்தை அவன். நொடி தவறாது, வாழ்க்கையைக் காதலிக்கும் உறுதியோடு இருப்பவன். யார் அவன், எனக்கு நெருக்கமானவனா? எங்கோ பார்த்து நினைவில் நிற்பவனா? நிச்சயமாக இல்லை..என்னில் நிரம்பியது போல், உங்களுக்குள்ளும் நிரம்பியவன். என்றோ உங்கள் கனவுகளில் வந்து, யதார்த்தங்களோடு கண்ணாமூச்சி ஆடியவன்.<br /><br />என் அன்பு நினைவுகளுக்கு, எழுத்துகள் என பெயரிட்டு இங்கு நிரப்புகிறேன். நம் இனிய வழிப்போக்கனோடு பயணிக்கத் தொடங்குகிறேன்.<br /><br />தமிழுக்குக் கோடி நன்றிகள் !!<br /><br />அன்புடன்<br />உங்களில் ஒருவன்</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2494039263923936772-1971742698178701466?l=vazhipokan.blogspot.com' alt='' /></div>வழிப்போக்கன்http://www.blogger.com/profile/12141762439638686762noreply@blogger.com2